Wanneer kiest ons vertaalbureau voor Brits of Amerikaans Engels?

Bijna iedere Nederlander is blij de originele stemmen te kunnen horen van Pierce Brosnan, Arnold Schwarzenegger, Mel Gibson, in plaats van een nagesynchroniseerde variant zoals onze oosterburen en de Fransen dat bijvoorbeeld moeten aanhoren. Misschien dat wij daardoor als Nederlanders wel beter Engels spreken, het zal zeker zijn invloed hebben. Vanuit de psychologie is met het fenomeen van Neuro-Linguistisch Programmeren bekend, wat te omschrijven valt als kopiëren van spraakgewoontes van hetgene wat je hoort. Wie veel Twents hoort, zou volgens deze theorie ook uiteindelijk zelf Twentse klanken laten horen.

Verschillen
Wie bijvoorbeeld een klassiek geschoolde Engelse leraar(es) had op de middelbare school heeft vast wel eens het commentaar gehoord dat men allemaal te Amerikaans Engels spreekt. Aangestoken door veelal Amerikaanse series en films, zouden we teveel aan het snauwen zijn gegaan. Maar is dat het enige verschil, of zitten er grammaticaal of qua idioom meer oneffenheden tussen het Britse oorspronkelijke Engels en het Amerikaans Engels? Een paar voorbeelden. Het Nederlandse flat wordt aan de overkant van het kanaal vertaald door precies hetzelfde woord, terwijl aan de andere kant van de Atlantische Oceaan dit wordt vertaald door het woord ‘Apartment’. Het overbekende ‘ soccer’ van de Amerikanen is toch nog echt ‘football’ in het Britse Koninkrijk en voor de onderbroekenhumor moeten we rekening houden met ‘ pants’ volgens de Amerikanen, als vertaling voor onderbroek, de Britten houden het voor ons overzichtelijker met ‘ underwear’ . Een vertaalbureau dient dus ook te allen tijde rekening te houden met deze verschillen.

Daarnaast zijn er ook verschillen qua uitspraak, waarbij ook gezegd moet worden dat er binnen de Verenigde Staten ook best wat verschillen zijn. Niet dat het ene accent totaal onverstaanbaar is voor mensen vanuit een ander gedeelte van de Verenigde Staten, maar toch. Een standaard verschil tussen Amerikaans- en Brits- Engels is de uitspraak van de a in woorden als fast. Het Brits maakt er een korte a-klank van, het Amerikaans een wat langer gerekte e.

Verder spelen cultuur verschillen ook een rol, de manier waarop een Brit zich wil uiten is heel anders dan een Amerikaan. Een Amerikaan is over het algemeen veel enthousiaster, voor ons misschien op het overdrevene af. Een Brit is veel beleefder en spreekt zijn gevoelens minder snel uit. Dit speelt natuurlijk ook een rol in de manier van vertalen naar het Brits-Engels of het Amerikaans-Engels. De vertaling moet natuurlijk aangepast zijn naar de ontvanger dan wel lezer van de tekst, een Brit zal zich niet minder goed voelen bij een Amerikaans-Engels tekst, een Amerikaan zal niet warm worden van een Brits-Engelse tekst, die is meer enthousiast-makende termen als ‘ Fantastic’ en ‘ Enormous’ gewend.

Keuze voor een variant
Maar waar moet je nu voor kiezen qua Engels? Dat ligt geheel aan de doelgroep. Wie de tekst laat vertalen voor ergens in Europa, kan het beste voor het Brits-Engels gaan, Europeanen krijgen Engelse les op Britse basis. Wie vooral aan de andere kant van de Atlantische Oceaan met de vertaalde tekst doelen wil bereiken, kan beter kiezen voor het Amerikaans-Engels. In andere landen zoals in Afrika of Azie kan weer beter kiezen voor een Britse focus, aangezien menig land van deze continenten een voormalig Britse kolonie is.

Vertalingen naar een taal zijn dus niet standaard. Wat deze verschillen aantonen is dat er nogal wat verschillen kunnen bestaan in een taal, die voor not-native speakers niet zo duidelijk kunnen zijn. Vertaalbureau Perfect houdt hier wel rekening mee waar het kan. Om de kwaliteit van de geleverde vertalingen zo hoog mogelijk te houden, vertalen onze Engelse vertalers altijd naar hun moedertaal.